vrijdag 16 november 2012 13:22

Terugblik op een opname in TG: cliënt aan het woord

Een cliënt vertelt zelf hoe hij de tijd in de Therapeutische Gemeenschap voor dubbel diagnose Gent (TGG) heeft beleefd. Een terugblik net voor hij de stap zet, om echt op eigen kracht alleen verder te gaan.

Ik heb 3,5 maand in het Crisiscentrum verbleven.  Een heel lastige tijd. Ik moest met methadon afbouwen. Ze zeiden dat ik naar de TGG moest gaan, dat was mijn advies.

In TGG werd ik in de groep gegooid. Dat was helemaal niet op het gemak. Toch voor mij niet. Ik was 1 dag van de methadon af. De eerste paar maanden waren voor mij heel zwaar.
Het TG-programma zit goed in elkaar. Het is een uitvergrote realiteit. Het is niet zwart/wit, het is grijs zoals buiten. In TG kom je veel dingen tegen die ik nu ook al tegen gekomen ben. Er is veel druk om je mond te leren open doen, dat is goed want we zijn een kwetsbare groep.

dsc 0733bew

Het programma is streng, dat is goed. Wij (verslaafden) draaien en keren ons toch om onze eigen zin te krijgen. 16 à 20 maanden zijn nodig om tot jezelf te komen, je komt in TG tot je hoogtepunt van je capaciteiten.
30 % van de tijd waren schone tijden, 70 % waren zwaar.
Ik ben blij dat ik me kwaad heb mogen maken, dat was voor mij heel belangrijk.
De mooie momenten waren als we iets met elkaar deelden, als we echt iets voor elkaar betekenden.

Rond mijn zoontje kende ik veel frustraties. Ik dacht dat jullie dat wel eventjes in orde gingen brengen, maar zo werkt dat niet. Misschien maar goed ook, nu ben ik blij dat het anders is gelopen.

Ik vind het ongelooflijk dat ik een gitaar heb mogen kopen, en dat ik ook zoveel mocht spelen. Dat was enorm belangrijk voor mij.

Chapeau voor iedereen die daar werkt. M, A, B, F en E zijn heel capabele mensen. F is de eerste die me geleerd heeft om met mijn depressie om te gaan: dat mijn emmer vol zit en zo… Ik zal die tijd niet rap vergeten, het is daar wel wat geweest.

De overgang naar het tussenhuis was tijdens de eerste 5 maanden moeilijk. Ik was over stressed, voelde me moe, overspannen. Ik ben niet goed gestart in het Tussenhuis: ik heb mijn mond weer niet opengedaan.
Het is belangrijk dat je iets te doen hebt.
Ik heb hier in tussenhuis gebotst. Het programma is het beste zoals het NU is. Urine testen zijn belangrijk, maar de ruimte krijgen om een fout te mogen maken is ook belangrijk. Wij lopen al eens tegen een muur.
In het tussenhuis heb ik me 50% goed gevoeld en 50% slecht gevoeld. Het is pure luxe. Ik heb dat naar waarde geschat. Ik heb veel gevloekt dat ik de bus moest pakken, maar that's life.

Ik wil iedereen bedanken voor de zware tijden. Het heeft me sterker gemaakt. Ik denk dat ik de eerste maanden in het tussenhuis een depressie had… en als ik depressief ben dan zwijg ik.

Als ik straks alleen ga wonen, dat gaat ook wat zijn. Daarom ga ik naar de bijeenkomsten van de N.A. (1), naar de Sociale Werkplaats.
De parapente (2) heeft de ommekeer teweeggebracht voor mij. Dat is echt kicken. De contacten buiten TG en het tussenhuis zijn inspirerend en het zijn sympathieke mensen.

In het tussenhuis pas ik de dingen toe die ik geleerd hebt tijdens mijn tijd in TG, zoals opkomen voor mezelf.  Het tussenhuis is voor mij de ruimte om wat ik geleerd heb in TG toe te passen in mijn eigen leven, met vallen en opstaan. Maar nu pas komt het, als ik alleen leef.

Dankzij het programma leerde ik op een bepaalde manier naar dingen kijken, niet alleen naar het negatieve, ook naar de goede dingen. TGG = pure luxe.
Jullie zijn een bedrijf dat mensen een kans geeft, mensen van een kwetsbare groep. Chapeau!  

Ik ben een dankbare verslaafde.

 

(november 2012)

Lees meer : Reflecties na een succeservaring

Lees meer : Programma Therapeutische Gemeenschap dubbeldiagnose in de kijker

 

(1)    NA: Narcotics Anonymous  of anonieme verslaafden
(2)    Soort zweefvliegsport

back to top