De Sleutel Logo

STEUN DE SLEUTEL

klik hier

 



STEUN DE SLEUTEL

klik hier

 



woensdag 20 november 2013 13:42

Groepsinteractie versterkt individuele behandeling: een cliënt getuigt

Bernard (*) is 29 jaar en is de voorbije 6 jaar in behandeling in het dagcentrum te Antwerpen. Reeds op zijn tiende rookte hij zijn eerste joint. 's Avonds smokkelde hij toen ook al regelmatig een pintje bier mee naar boven om het dan stiekem in het donker op te drinken. Het was zijn manier om tegen de regels te zondigen. Misschien deed hij dit een beetje uit protest, omdat hij niet verder kon gaan in zijn turnen. Daar had hij talent voor. 

Op zijn 12-de gebruikte Bernard al dagelijks cannabis en alcohol. Op zijn 14-de al experimenteerde hij met het basen van cocaïne. Bernard geraakte op latere leeftijd wel relatief vlot aan werk. Hij begon als onderhoudsmonteur en leerde er lassen. Hij ontdekte iets dat hij goed kon. Als snel maakte hij zich onmisbaar op de werkvloer. Werk was zijn hobby. Toch verloor hij meermaals zijn job. Omwille van agressie, niet opdagen op het werk. Uiteindelijk was het één van die werkgevers die Bernard deed inzien dat hij niet goed bezig was.

“Ik heb altijd goed mijn geld verdiend.  Maar vaak moest ik na een week al een voorschot vragen op mijn loon. Toen mijn baas hier uitleg over vroeg, moest ik toegeven dat ik vast zat in het gebruik. Eerst gaf ik enkel toe dat het cannabis en alcohol was. Maar eigenlijk zat ik ook al vast aan cocaïne.  Zo ben ik op mijn 24-ste bij De Sleutel  terechtgekomen. Ik heb me er dan vier jaar ambulant laten helpen in het dagcentrum van Antwerpen. Dat waren vooral gesprekken en individuele begeleiding. Ik heb dat twee jaar goed volgehouden. Ik wist mijn cannabisgebruik en alcoholgebruik te beperken en kon van de cocaïne afblijven. Tot het mis ging in mijn relatie.”

Na de breuk met zijn vriendin ging het serieus fout. Bernard werd verliefd op een meisje uit het gebruikersmilieu en is zwaar hervallen. “Na verloop van tijd stopte ik de begeleiding in het dagcentrum. Ik was zwaar aan de heroïne, zat met veel angsten om naar buiten te komen,… en werd uiteindelijk ook serieus ziek. Toen wou ik echt stoppen met heroïne. Toch duurde het meer dan een jaar voor ik me dan - via het dagcentrum  van De Sleutel - liet opnemen bij de Broeders Alexianen”. 

“Na die opname van drie maanden kon ik vrij vlot opnieuw werk vinden. Ik gebruikte enkel nog wat cannabis en alcohol en kwam opnieuw op gesprek in jullie dagcentrum. Toch bleef ik regelmatig hervallen. Ik denk omdat ik geen echt doel had,  uit verveling. Het feit dat ik opnieuw geld verdiende, maakte het moeilijk om aan de verleiding te weerstaan”.

Na nog eens een opname, werd de ambulante begeleiding van Bernard in het dagcentrum uitgebreid.  “Toen ze me voorstelden om in de interactiegroep mee te draaien ging ik daar meteen mee akkoord.  Ik had van die opnames geleerd dat ik eigenlijk thuis tegen mijn verslaving moest leren vechten. Tijdens zo’n opname is het makkelijk om clean te zijn, maar eenmaal thuis herval je dan. Het is goed dat je in zo’n groepsprogramma gans de dag bezig bent.  Je hebt een reden om ’s morgens niet te beginnen drinken of smoren. En ’s avonds bots je opnieuw op je moeilijkheden. Maar ’s anderendaags kan je daar wel weer aan verder werken.

“11 jaar gewerkt en niets bereikt”

Het hoofdstuk werk heeft Bernard nu tijdelijk afgesloten. Ook al weet hij dat hij bij zijn vorige baas nog altijd welkom is. Teruggaan is echter geen goed idee, vindt Bernard. Hij is immers niet fier op zijn drugsverleden.  “Bovendien is het praktisch niet te combineren.  Vier dagen op vijf, zo’n 18 u per week doe ik mee aan de activiteiten tijdens het groepsprogramma. Dat gaat dan om kookactiviteiten, om sport zoals zwemmen of buitenactiviteiten als “Kubben” of een museumbezoek.  Maar we leren ook omgaan met orde en vooral goed naar onszelf kijken. We krijgen hier bijvoorbeeld opdrachten rond hoe we de toekomst zien: waar wil je binnen twee maanden staan? Zo ben ik nu opnieuw naar een opname aan het gaan. We maken ook telkens een weekplanning en stellen onze eigen doelen voor. Concreet probeer ik nu tijdens de week niet meer dan twee glazen te drinken en ook telkens een dag zonder alcohol in te lassen. Zo’n zaken bespreken we wekelijks in groep. Iedereen krijgt dan van de anderen feedback. We hebben het bijvoorbeeld ook regelmatig over iemands herval tijdens het weekend en hoe daarmee om te gaan”. 

web dca 011

Binnen de interactiegroep voorziet het programma zowel in individuele als groepsactiviteiten


Dankzij dat groepsprogramma kreeg Bernard een betere kijk op zijn eigen persoon en zijn verslaving. 

“Na 9 maanden heb ik nu echt door dat ik mezelf te lang blaasjes heb wijsgemaakt. Ik vecht al een tijdje zwaar tegen dat gebruik, maar stel vast dat het niet lukt om het tijdens het weekend  te laten. Ook al heb ik door mijn schuldbemiddeling niet veel budget…  Wat zal dat op vrijdagavond dan geven na een echte werkweek...  Ik wil eerst echt neen kunnen zeggen. Ik heb 11 jaar gewerkt in mijn leven en heb niets bereikt, ook al kon ik lassen als de beste.”

Dat besef is er pas echt gekomen dankzij dat groepsprogramma, door die interactie die ook individueel begeleid wordt. “Je wijst mekaar op fouten. Anderen spreken je dan aan over mogelijke gevaren of vragen zich af waarom je de lat niet hoger legt. Het feit dat je de eigen doelen verwoordt voor een groep van mede-gebruikers zorgt voor sociale druk. Tegen de volgende week wil je echt dat doel bereiken. Als je dan vaststelt dat je in het weekend blijft gebruiken, besef je dat je niet eerlijk bent met jezelf. Onbewust weet ik vooraf al zelf dat ik die vrijdagavond zal gebruiken. Dat dan ook effectief toegeven, helpt. Al vechtend tegen je schuldgevoel, begint het te wringen. Die twijfel is ook voelbaar als je anderen aanspreekt. Als je vraagt: “Waarom spreek je nu af met die persoon”, gekend als (ex) gebruiker?”

“We bekijken hier week per week tevens hoe we onze vrije tijd invullen. Zo staat in mijn planning dat ik vanavond mijn pleegouders bezoek, en morgen ga ik langs bij mijn vader. Mede dankzij mijn individuele begeleiding slaagde ik erin om de banden met hen terug aan te halen.  Ook moet ik een afspraak maken met het ziekenhuis voor mijn verstuikte pols”.

“Ik droom ervan om geld op een serieuze manier te  kunnen spenderen en om echt clean te kunnen door het leven gaan. Ik kreeg ook waardering en steun door mijn werk. Een van mijn vroegere bazen is destijds gaan praten met mijn ouders toen ik vier dagen in coma lag na een zelfmoordpoging/OD. Ik wil echt niet meer werken alleen om mijn drugs te betalen. Ik heb er genoeg van om telkens met 100 of 200 euro iets te gaan halen. Dat doet me echt pijn. Daar ben ik nu al twee jaar tegen aan het vechten”.

Paul De Neve

(november 2013)

 

Lees hier meer over de werking van de interactiegroep  binnen dagcentrum Antwerpen

 

(*) om redenen van privacy gebruiken we een fictieve naam

 

 

 

filmpjeimage

Traject van een cliënt

Inschrijven E-zine

Invalid Input
Gelieve akkoord te gaan met onze privacy overeenkomst.
Bekijk de privacy voorwaarden.

Agenda

Januari
  • 16
    19:30 Recoverygroep in Mechelen

    Groepswerking voor mensen met een verslavingsproblematiek die tijdens en/of na hun behandelperiode graag contact willen hebben/houden met lotgenoten.

    Waar:? Dagcentrum De Sleutel, F. De Merodestraat 20 te Mechelen 

    Wanneer? op woensdagen telkens om 19u30.  Er is een sessie op woensdag   ; 28/11 ; 12/12 ; 26/12 ; 16/1 ; 30/1 ; 13/2 ; 27/2 ; ....

     

    Kostprijs per sessie : 2 euro (drankje inbegrepen)

    Meer info

  • Volledige agenda

drugsindehersenen

drugsinhetlichaam