De Sleutel Logo

STEUN DE SLEUTEL

klik hier

 



STEUN DE SLEUTEL

klik hier

 



vrijdag 03 december 2010 00:00

'Een joint is echt niet zo onschuldig'

In ons land leven meer dan 20.000 heroïneverslaafden en meer dan 200.000 cannabisgebruikers. Drugsverslaving blijft een groot maatschappelijk probleem. Inge Drappier werkt als afdelingshoofd in dagcentrum De Sleutel in Gent en kent het probleem door en door. 'Op jonge leeftijd cannabis roken, heeft negatieve gevolgen op psychisch en lichamelijk vlak. Daar wordt veel te lichtzinnig over gedaan.' Luc Alloo in gesprek met Inge Drappier.

Als kind wilde Inge (41) niet per se de wereld veranderen. 'Bij de keuze van mijn studies had ik een aantal opties', zegt Inge. 'Ik had evengoed architect of licentiaat sportwetenschappen kunnen worden. Uiteindelijk heb ik in Leuven psychologie gestudeerd en is mijn leven richting hulpverlening geëvolueerd. Allicht omdat verhalen van mensen mij altijd gefascineerd en geïntrigeerd hebben. Om die reden volgde ik na mijn opleiding psychologie ook nog een licentie antropologie en gedragstherapie. Tijdens mijn studies maakte ik voor mezelf uit dat ik het liefst in een ambulante setting wou werken. Residentiële hulpverlening was mijn ding niet. Gedurende een ambulante therapie blijven de mensen in hun eigen leefwereld en brengen ze ook telkens een stukje van de buitenwereld mee binnen in de therapie. Dat leek me een enorme uitdaging.'

 

NBPVO1605_webInge Drappier, afdelingshoofd De Sleutel in Gent

 

Na haar studies ging Inge aan de slag bij het dagcentrum van De Sleutel in Gent. Het dagcentrum begeleidt mensen met een afhankelijkheid aan illegale middelen. 'Ik zie een gebruiker als iemand die gelijkwaardig is aan mij en met wie ik op een gelijkwaardige manier kan communiceren. Een gebruiker heeft eerder toevallig en om een of andere reden een ander parcours gekozen dan u en ik, maar voor de rest hoeven wij niet zo veel van elkaar te verschillen. Waarom kiest iemand voor cannabis of cocaïne? Waarom blijft iemand gebruiken? Hoe kunnen we samen weer uit de crisis geraken? Hoe kunnen we evolueren naar een kwaliteitsvol leven zonder gebruik? Met die vragen en antwoorden ben ik dag in dag uit bezig. Ik geloof echt dat mensen die drugs gebruiken kunnen veranderen en kunnen leven zonder drugs.'

De Sleutel gaat samen met de cliënten op zoek naar nieuwe kansen en groeimogelijkheden en wil hen helpen om zich te re-integreren in de maatschappij. 'We bieden oriëntatie, advies, individuele therapie, groepsbehandeling en nazorg aan. Voor gebruikende ouders met kleine kinderen organiseren we sessies opvoedingsondersteuning. Daarnaast begeleiden we cliënten in het zoeken van werk of een zinvolle tijdsbesteding. Mensen uit hun isolement halen en op het goede spoor zetten, is een prioriteit.'

Over drugsgebruik zijn tonnen boeken geschreven en duizenden films gemaakt. Veel cultuurhelden namen hun toevlucht tot lsd, marihuana, xtc, heroïne, morfine, crack en coke. Begrijpt Inge als hulpverlener waarom mensen soelaas zoeken in verdovende en stimulerende middelen? 'Mocht ik dat niet begrijpen, dan zou ik hier al lang niet meer werken. Voor de ene is het een vlucht uit het dagelijkse bestaan, voor anderen nemen drugs de spanning weg of zijn ze een manier om een breuk of verlies te verdoven. Nog anderen willen experimenteren, denken dat ze creatiever zijn door drugsgebruik of gebruiken omdat vrienden het hen voorstellen. Wat mij opvalt, is dat er nooit één verklaring is. Het is altijd een samengaan van biologische, psychologische en sociale factoren.'

Begeleiders coachen

Inge werkt achttien jaar bij De Sleutel. Eerst als therapeut, de laatste vier jaar als afdelingshoofd. 'Toen men mij vroeg afdelingshoofd te worden, heb ik even getwijfeld. Ik haalde mijn drive vooral uit het werken met cliënten en vreesde dat ik voornamelijk administratief werk zou moeten verrichten. Maar gelukkig is dat niet zo. Momenteel begeleid ik nog een tiental cliënten individueel, maar de meeste aandacht gaat nu naar het coachen van de begeleiders. Hen zien groeien geeft me evenveel voldoening al de groei van cliënten.'

In het dagcentrum van De Sleutel in Gent klopten vorig jaar een 800-tal cliënten aan voor hulp. Uiteindelijk werd bij iets meer dan de helft ook effectief een ambulant hulpverleningstraject uitgebouwd. 'De cliënten zijn zeer divers. Het gaat zowel om minderjarigen als meerderjarigen, om alleenstaanden als gehuwden, om mensen met dan wel zonder kinderen. Op tien cliënten tellen we acht mannen en twee vrouwen. Vier op de tien mensen werken, een goede 10 procent studeert nog. Twintig procent van het cliënteel zijn cannabisgebruikers, evenveel gebruiken heroïne, vijftien procent is drugsvrij en komt hier voor nazorg en steun. Daarnaast zijn er een pak polydrugsgebruikers, mensen die verschillende drugs nemen. De meeste cliënten komen individueel bij een psycholoog, maar er zijn ook dagelijkse groepsprogramma's.'

De Sleutel streeft altijd naar herstel. 'Volledig herstel, dat betekent niet alleen zonder drugs functioneren, maar ook beterschap op alle andere levensterreinen. Niet iedereen wordt na zijn therapie volledig drugsvrij. Ik ben blij als wij ertoe komen mensen te ondersteunen in het uitbouwen van een beter leven. Gebeurt dat drugsvrij, dan stemt ons dat gelukkig. Mensen die een lange tijd psychisch afhankelijk zijn geweest van drugs zullen altijd kwetsbaar blijven. Opvallend is dat veel mensen die bij ons aankloppen weinig of geen sociale inbedding meer hebben. Ik maak mij niet de illusie dat een cliënt die hier een uur per week langskomt het voor de rest alleen kan. Het is van vitaal belang dat wij partners zoeken die mee het sociale netwerk helpen vormen rond de cliënt.'

Hallucinaties

De Sleutel concentreert zich op gebruikers van illegale drugs. Regelmatig wordt het debat rond al dan niet legalisering gevoerd. Inge wil zich niet uitspreken over Gezond Verstand, de jongerenbeweging van Lijst Dedecker die softdrugs wil legaliseren. 'Ik kan me verzoenen met een depenalisering voor volwassenen. Uiteindelijk moeten mensen met een drugsprobleem op de eerste plaats in de hulpverlening terechtkomen. Maar jongeren moet drugs sterk ontraden worden. Zij zijn het kwetsbaarst. Op jonge leeftijd cannabis roken, heeft negatieve gevolgen op psychisch en lichamelijk vlak. Daar wordt veel te lichtzinnig over gedaan. De ene jonge gast kan een jointje perfect plaatsen en naar behoren functioneren. Een andere jongere kan aan zijn cannabisgebruik onderdoor gaan. Hier komen jongeren die mede als gevolg van cannabis met psychoses en depressies worstelen. Nogal wat jongeren kampen door cannabis met concentratieproblemen en worden daardoor schoolmoe. Bovendien gaan velen zich in zichzelf keren, waardoor ze in een isolement geraken. Uiteindelijk draaien ze niet meer mee in de samenleving. Over dat probleem mag best gesensibiliseerd worden.'

 

NBPVO1606web"Ik geloof niet in een drugsvrije wereld. Ik geloof wél in een drugsvrij leven. Ik kan alleen maar hopen dat ik de cliënten hier sterk genoeg maak om aan die lokroep te weerstaan"

 

Vraag is hoe Inge als begeleidster en deskundige oordeelt over de strikte scheiding tussen soft- en harddrugs. 'Dat onderscheid is niet meer van deze tijd', analyseert ze. 'Eén op de vijf mensen die hier therapie volgen, is cannabisgebruiker. Die zou niet in de hulpverlening terechtkomen mocht hij of zij geen problemen ervaren door het gebruik van cannabis. Jongeren gebruiken cannabis soms om frustraties en groeipijnen te verdoezelen. Klippen moet je nuchter nemen. Dat moeten jongeren weten en beseffen. Nogmaals: er moet een sterk preventief ontradingsbeleid zijn naar jongeren. Op dit moment zit de hulpverlening voor volwassenen vrij goed in elkaar. De hulpverlening voor jongeren toont nog verschillende hiaten. En ook wat betreft preventie is er nog veel werk aan de winkel. We moeten jongeren duidelijk blijven maken dat alles niet zo onschuldig is. Sommige jongeren gebruiken heel makkelijk, vinden experimenteren heel gewoon en zijn zich vaak niet bewust van de impact en de risico's van drugsgebruik op hun gezondheid. Neem nu de partydrug Mephedrone, die net als cocaïne wordt gesnoven. De bijwerkingen zijn nefast: paranoia, hartritmeproblemen, neusbloedingen en hallucinaties. Er zijn inmiddels al verschillende doden aan deze drugs gelinkt. Het is verontrustend dat jongeren zich geroepen voelen met dergelijke zaken te experimenteren.'

Zelf mama

Ik vraag Inge of ze niet ontzettend boos is op de dealers die alleen uit geldhonger vaak onschuldige slachtoffers maken. 'Dealers zullen er helaas altijd zijn', zegt ze. 'Ik geloof niet in een drugsvrije wereld. Een drugsvrije wereld najagen is de job van justitie. Ik geloof wél in een drugsvrij leven. Ik kan alleen maar hopen dat ik de cliënten hier sterk genoeg maak om aan die lokroep te weerstaan. Wat ik wel merk is dat ik een cliënt die dealt uit puur winstbejag niet kan helpen en begeleiden. Dat wringt te veel bij mij. Wil je iemand goed kunnen begeleiden, dan moet er een minimale klik zijn. Dat heeft ook soms met leeftijd te maken. Zo vind ik vaak iets moeilijker aansluiting met een dertienjarige dan met een vijfentwintigjarige. In tegenstelling tot tien jaar geleden kan ik nu echter veel beter overweg met de ouders van minderjarige gebruikers, zeker sinds ik zelf mama ben. Als hulpverlener evolueer je en dat is goed.'

Wat zou Inge aan ouders willen meegeven? 'Belangrijk is dat jongeren een positief zelfbeeld hebben. Verder moet je er zijn voor je kinderen, tonen dat ze op alle momenten en met alle problemen bij je terecht kunnen, dat je ze onvoorwaardelijk graag ziet.'

Volgend jaar werkt Inge twintig jaar bij de Sleutel. Zou ze in een ander leven als antropologe in Brazilië werken? 'Neen, ik heb mij deze job nog geen minuut beklaagd. Ik word geconfronteerd met de harde realiteit, maar dat zie ik als een enorme verrijking. Denk nu niet dat ik als pessimist in het leven sta, ik geniet elke dag van het leven. Volgens mij is dat één van de voorwaarden om een goede hulpverlener te zijn.'

Met dank aan de auteur Luk Alloo

© Het Nieuwsblad op Zondag 25 april 2010

 

Foto's: Philip Vanoutrive

 

filmpjeimage

Traject van een cliënt

Inschrijven E-zine

Invalid Input

Gelieve akkoord te gaan met onze privacy overeenkomst.
Bekijk de privacy voorwaarden.

Agenda

Juli
  • 31
    19:30 Recoverygroep in Mechelen

    Groepswerking voor mensen met een verslavingsproblematiek die tijdens en/of na hun behandelperiode graag contact willen hebben/houden met lotgenoten.

    Waar:? Dagcentrum De Sleutel, F. De Merodestraat 20 te Mechelen 
    Wanneer? op woensdagen telkens om 19u30.  Er is een sessie op woensdag 31/7; 14/8; 28/8; 11/9; 25/9; 9/10; 23/10; 6/11; 20/11; 4/12; 18/12

    Kostprijs per sessie : 2 euro (drankje inbegrepen)

    Meer info







September
  • 8
    10:00 Zee-zeildag 2019

    Meer info over de "varen voor het goede doel" editie 2019 mag u hier binnenkort verwachten.

    Lees meer

    Link naar website o.m. met reacties van deelnemers van vorige edities.

Oktober
  • 7
    19:30 Dagcentrum Mechelen viert 25 jarig bestaan met Filmavond

    Dagcentrum Mechelen viert op maandag 7 oktober zijn 25-jarig bestaan met een filmavond. De viering wordt georganiseerd i.s.m. met het Filmhuis. Samen zetten we een parel van Gus Van Sant in de kijker: ‘Don’t Worry He Won’t Get Far On Foot.’ Een film die een mooi beeld schetst van een man in herstel. Hij maakt er het beste van, ondanks zijn beperkingen. Vooraf is er een receptie en om 20u30 vangt de film aan. Meer nieuws volgt!

  • Volledige agenda