De Sleutel Logo

Een OPNAME en MEERDERJARIG?
Bel 09 3606229
Meer info

 



Een OPNAME en MEERDERJARIG?
Bel 09 3606229
Meer info

 



Professionals

Hier vind je info op maat van wie beroepshalve met het thema drugs bezig is. Welke drugspreventie is effectief?  Maak kennis met ons aanbod voor leerkrachten en preventiediensten. Wat is evidence based hulp verlenen? Bekijk ons overzicht van goede praktijken en bruikbare meetinstrumenten.

maandag 24 augustus 2020 13:30

Coronacrisis als groeikans

We horen en lezen overal over Covid19. Iedereen spreekt over de coronacrisis. Dagelijks worden onze medewerkers en cliënten geconfronteerd met probleemsituaties “Mensen kansen groeien” is de slagzin die de visie van De Sleutel ondersteunt. In dit artikel bekijken we deze crisis door de bril van kracht of hefboom naar de toekomst in plaats van ons omver te laten slaan door de onmacht en veranderingen die op ons af komen. Onze visie richt zich op krachtgericht werken. Deze coronacrisis is een groeikans!

We kwamen ongewild in een groots en radicaal experiment van beeldbellen en telefonische begeleidingsgesprekken. Werden de eerste stappen hier en daar al aftastend gezet, corona gaf een grote push en duwde ons in volle implementatie ervan.

Een dagcentrum zonder cliënten, … verbondenheid in online sessies is moeilijker te voelen. Een therapeutische gemeenschap (TG) die zich richt op re-integratie in de maatschappij die alle deuren moet sluiten, geen bezoekers, zelf niet op bezoek mogen gaan, activeringstrajecten die on hold gezet worden, …

Van Herreweghe past 3 metaforen toe op een crisis.

  1. Crisis als wekker
    Van Herreweghe (*) (2020) vergelijkt een crisis met een nachtmerrie die komt terwijl we wakker zijn, of eerder een (mooie) droom die zich wil manifesteren terwijl we aan het slapen waren? Elke crisis fungeert als een actieve wekker. Het maakt ons wakker, gewild of ongewild, uit een soort slaperige geautomatiseerde staat, een soort ‘normaal’.

  2. Crisis als vergrootglas
    Van Herreweghe (2020) geeft aan dat een crisis kansen biedt om te zien, zaken worden uitvergroot, je kan er niet meer omheen. Wanneer het leven aan je boom schudt, wat wil het dan anders? Van Herreweghe nodigt ons uit om te zien: “Geleefd worden door agenda, gewoontes, oude patronen, niet bevredigende gewoontes, jobs, relaties … en toch maar verder doen, dat is om dramatische omwentelingen vragen. Crisis, het maakt dus niet enkel wakker, het herinnert ook in uitvergrote zin aan die zaken waar we al te ‘normaal’ over zijn blijven gaan.”

  3. Crisis als brug
    Van Herreweghe (2020) geeft aan dat een crisis verplicht om dingen los te laten, en ons terugroept naar de kern. Crisis biedt unieke en zinvolle kansen om van ‘meer naar minder’, van ‘geautomatiseerd naar geïnspireerd’, van ‘hebben naar zijn’, en van ‘vereenzaming naar verbinding’ te evolueren.

(*) Drie verhelderende metaforen in tijden van crisis en transformatie.”, website Steve Van Herreweghe, 2020

 

 

 

Sociale contacten werden beperkt tijdens de lockdown. Streven naar herstel van verbondenheid is een motor om verslaving te kunnen overwinnen. Tijdens deze periode waar weinig contacten de norm was, merkten we dat dit voor een aantal cliënten als een verlichting werd ervaren. Het scherpt onze alertheid in het zoeken naar een evenwicht tussen het volgen van de eigenheid van de cliënten en hen stimuleren om buiten de comfortzone te gaan om te kunnen groeien. Een medewerker van TGG verwoordt het als volgt: “Bewoners werden niet meer verwacht te integreren, niet verwacht in allerlei sociale situaties hun weg te vinden. Voor sommigen bracht dit rust. Voor mensen die eerder sociaal angstig zijn, was het plots normaal om afstand te houden, om binnen te blijven. De druk van ‘sociaal moeten zijn’ viel tijdelijk weg. Voor anderen was dit erg beperkend…” 

we missen jullie Kaartje dat gestuurd werd naar familie 

 

Fysiek contact wordt vaak ingezet om de ander te steunen. Door het verplicht afstand houden merken we hoe vaak we dit doen. Het voelde aan alsof we onze spraak verloren waren. Het vergde een shift in ons denken en zijn. Een bewoner die net de overgang had gemaakt van het CIC naar TGG vertelt: “Het was akelig. Je weet niet precies wat er aan de hand is, je hebt geen contact met de buitenwereld. Zelfs in huis moesten we de hele tijd afstand houden. Alsof we plots bang werden van elkaar. Een knuffel mocht niet, een schouderklop ook niet.”

Digitaliseren zorgt voor nabijheid bij afstand: De Sleutel heeft afdelingen over heel Vlaanderen.  Afstemmen over de afdelingen, overleg in de verschillende afdelingen … voor corona was het “normaal” dat iedereen zich verplaatst naar één punt. Enkele ervaringen vanop de werkvloer:

We staan stil bij wie aanwezig moet zijn bij een vergadering, we kiezen of we via Teams of in real-life vergaderen. Vergaderingen zijn korter, het essentiële wordt gezegd.” (medewerker TGG).

Ik ben fan van Teams. Spijtig dat we dit niet vroeger ontdekt hebben.” (medewerker CIC)

“Dankzij het gebruik van Teams konden de geplande sessies van de recoverygroep in Mechelen tijdens corona blijven plaatsvinden. Voor de lotgenoten die in deze online vorm instapten was het resultaat zuivere winst. Het was via beeldbellen mogelijk om inhoudelijk verder te werken, zolang we er rekening mee hielden dat we het met minder lichaamstaal moesten doen. We hanteerden de hot seat-methode (1) waardoor we een chaotische teleconferentie vermeden. Ik herinner me één cliënt, waarbij we, ondanks de beperkingen van het beeldbellen, zelfs in een diepere laag konden doorwerken.” (medewerker Dagcentrum Mechelen)

Beeldbellen, in de residentiële afdelingen van De Sleutel was dit nog niet mogelijk. “De digitale revolutie is binnen de therapeutische gemeenschap nog niet echt doorgebroken. Vanuit de betrachting om een veilige omgeving te genereren, heeft men bij aanvang van het programma geen eigen gsm beschikbaar, geen facebooktijd,…. Later in het programma komt gaandeweg meer digitale vrijheid. Corona verplichtte ons die ‘leefregels’ te herbekijken. Om tegemoet te komen aan het gemis aan familie, en andere sociale contacten, werd beeldbellen mogelijk. Dankzij steun van Krefel kon het gebruik van tablets zijn intrede doen in verschillende afdelingen .” (Medewerker TGG)

dimitri karastelev unsplash web

Corona maakte ons alerter voor allerlei veranderingen die ook cliënten ondergaan tijdens hun traject binnen de hulpverlening

Telefonische begeleidingsgesprekken: “Wij hebben de methodiek niet kunnen voorbereiden en er ook niet over kunnen praten met de cliënten in een face to face gesprek (hoe het werkt, wat de verwachtingen zijn, hoe je ervoor kan zorgen dat je voldoende privacy hebt,…). Sommige cliënten geven aan dat deze manier van werken hun voorkeur heeft. Voor cliënten uit de groepswerking is dit niet het geval. Zij hebben het sociaal contact erg gemist. Voor hen betekende het wegvallen van de sessies in het centrum een groot verlies dat door (beeld)bellen onvoldoende kon worden opgevangen.” (medewerker Dagcentrum Antwerpen)

Bij De Sleutel wordt veel geïnvesteerd in aangename gespreksruimten. We dragen zorg voor privacy. Door de digitale communicatie breken we uit onze muren en is het zoeken en afstemmen. Beeldbellen biedt de mogelijkheid om inkijk te krijgen. Je komt in de living, slaapkamer of keuken terecht van de cliënt. Je krijgt een sfeerbeeld van het thuisfront of net niet. “Telefonische begeleidingsgesprekken, zonder dat je weet wie er allemaal in de kamer aanwezig is, zonder dat je weet of de “gesprekskamer” een veilige ruimte is, … ”. (medewerker Dagcentrum Antwerpen)

Door het (beeld)bellen kwamen we vanzelf terecht bij de vraag wie belt wie? Er is een verschuiving van initiatief omdat wij de cliënten belden, in plaats van de cliënt die de stap zet om naar het centrum te komen. We willen bekijken hoe we dit als aanklampende zorg kunnen inzetten ten aanzien van cliënten die niet goed aanhaken.” (medewerker dagcentrum Antwerpen). Er moet ook voor de cliënt nog een digitale kloof worden gedicht, maar we zijn ervan overtuigd dat een gecombineerde aanpak (face to face afgewisseld met online) zal resulteren in een steviger hulpverleningstraject.

alin luna unsplash web

Rituelen hebben mensen nodig:Tijdens de lockdown konden mensen tijdelijk niet doorstromen naar het tussenhuis of naar een andere afdeling. Bij elke overgang hoort een ritueel, om debehaalde stap te vieren en om op een gepaste wijze afscheid te nemen van de medebewoners.

 

 

 

 

 

 

Bij de overgang naar het tussenhuis kon ik mijn familie niet uitnodigen. Wij zitten niet in dezelfde bubbel. Maandenlang had ik hier naar uitgekeken. Het voelde als een diploma halen en dat wou ik graag delen met mijn ouders. Door corona kon dit nu niet.” (bewoner tussenhuis TGG)

kelly sikkema unsplash web ontsmetting

Omgaan met veranderingen vergt veel energie: Eerst was er de drastische beslissing van de lockdown. Vanuit het beleid van De Sleutel werden de maatregelen op de voet gevolgd, en systematisch bijgestuurd en vertaald naar hoe deze binnen de verschillende afdelingen toe te passen.

“Het was lastig. Er kwam in heel korte tijd heel veel info op ons af die continu diende aangepast te worden. De opvolging hiervan vond ik soms moeilijk. Eens ik met een bepaalde regel helemaal mee was, werd die alweer gewijzigd.” (medewerker CIC). Deze ervaring maakt ons alerter voor allerlei veranderingen die cliënten ondergaan tijdens hun traject binnen de hulpverlening. Naadloze zorgtrajecten, is één van de kernideeën in de nieuwe zorgwijzer van De Sleutel.

Het geeft energie om in te zetten op wat van tel is!

“Wat ik geleerd heb is dat ik moet doorzetten en over mijn angsten en mijn twijfels praten. Dan blijf ik er niet alleen mee zitten in mijn hoofd. Op die manier kon ik het ook even van mij af zetten.”(bewoner TGG)

“Ik heb vooral geleerd dat ik veel moed en wilskracht heb, en dat ik kan doorzetten. Dat door zoveel samen te doen we dichter tot elkaar gegroeid zijn, omdat anders iedereen toch meer bezig is met zijn eigen doelen.” (bewoner TGG).

Els Vanneste (augustus 2020)

 

(1) Hot seat methode: elke cliënt komt om beurt in het centrum van de aandacht

[1], (2020) vergelijkt een crisis met een nachtmerrie die komt terwijl we wakker zijn, of eerder een (mooie) droom die zich wil manifesteren terwijl we aan het slapen waren? Elke crisis fungeert als een actieve wekker. Het maakt ons wakker, gewild of ongewild, uit een soort slaperige geautomatiseerde staat, een soort ‘normaal’.


[1] “Drie verhelderende metaforen in tijden van crisis en transformatie.”, website Steve Van Herreweghe, 2020

Jongeren die experimenteren met drugs weten wat ze doen

Volg ons op Facebook

filmpjeimage

Traject van een cliënt

Inschrijven E-zine

Invalid Input

Gelieve akkoord te gaan met onze privacy overeenkomst.
Bekijk de privacy voorwaarden.