De Sleutel Logo

STEUN DE SLEUTEL

klik hier

 



STEUN DE SLEUTEL

klik hier

 



maandag 27 januari 2014 09:52

Vragen bij het nut van pill-testing

De Belgische waarschuwingsdienst voor drugs waarschuwde recent voor nieuwe xtc-pillen die zo krachtig zijn dat ze mogelijk tot de dood leiden. Het gaat om tabletten met een ongewoon hoog gehalte aan MDMA, het actieve bestanddeel van xtc. ‘Als een gemiddeld meisje van veertien nog maar één van deze tabletten slikt, kan dat al fatale gevolgen hebben’, zo communiceert het Belgian Early Warning System on Drugs. Dit nieuws doet opnieuw de discussie oplaaien rond het nut van drugtesten. Beperkt het testen van drugs het risico voor de gebruiker?

De xtc werd recent ontdekt dankzij het project Modus Vivendi, waarbij gebruikers hun drugs kunnen testen op bepaalde locaties. Als dit pill testing-systeem dergelijke gevaarlijke drugs help ontdekken, lijkt dit op het eerste zicht een nuttig instrument. Die praktijk, waarbij gebruikers hun drugs anoniem laten testen, is in Vlaanderen niet toegestaan. Bevoegd minister Jo Vandeurzen is ook niet van plan om daar verandering in te brengen.

Hieronder volgt het standpunt dat De Sleutel in dit dossier huldigt.

Laat het vooreerst duidelijk zijn : het testen van drugs is absoluut noodzakelijk!  Het is inderdaad zo dat niemand nog zicht heeft op de constant fluctuerende samenstelling en concentratie van drugs.  Dit vormt ongetwijfeld een bijkomend risico voor de gezondheid van de gebruiker.  Het initiatief van de briefschrijvers is in die zin lovenswaardig omdat het een breed gedragen bezorgdheid aangeeft en het thema weer op de agenda plaatst.  Door echter te verwijzen naar het Nederlandse voorbeeld houden de briefschrijvers een verwarring in stand die hardnekkig blijft rondcirculeren.

I.v.m. drugtesten moeten we twee zaken onderscheiden.  Er is enerzijds het testen van in beslag genomen of ingeleverde drugs gericht op epidemiologische doeleinden : welke producten circuleren er allemaal op de Belgische markt, wat is hun samenstelling, concentratie.  Bedoeling is om mensen via het EWS (Early Warning System) te waarschuwen voor nieuwe drugs of gevaarlijke samenstellingen in reeds gekende drugs.  Een andere zaak is het ter plaatse (dancing, evenementenhal,...) testen op kwaliteitscontrole gericht op onmiddellijk gebruik door een individueel persoon, het zgn. sneltesten.

In Nederland bestaat een testsysteem. In een aantal hulpverleningcentra zijn inlever- en testpunten waar gebruikers hun drugsstaal kunnen afleveren. Deze stalen worden naar een labo opgestuurd. Na 1 à 4 weken is de uitslag beschikbaar.  Niet alle drugs worden echter getest in het Nederlands systeem: enkel XTC, amfetamines, cocaïne worden getest.  Cannabis (de meest gebruikte drug), LSD, paddo's, benzo's en pijnstillers worden niet getest en ook GHB wordt enkel op zijn zuurtegraad getest.  Dit systeem is in Nederland ruim uitgebouwd maar heeft zo zijn kostprijs.

Deze testen vormen een goede bijdrage tav het bestaande waarschuwingssysteem om gevaarlijke drugs op te sporen en leveren epidemiologische gegevens aan betreffende de drugs die circuleren.  Anderzijds is het duidelijk dat deze manier van testen regelmatige gebruikers van goede feedback voorziet. Aangezien deze testing via drughulpcentra verloopt, is er ook de opportuniteit om het gebruik, de risico's te bespreken. Het lijkt wel goed georganiseerd.  In België zijn er plannen voor een gelijkaardig pilootproject van de VAD dat alle steun verdient

Daartegenover staat het ter plaatse testen van drugs via sneltesten waarbij niet de samenstelling noch de concentratie worden gemeten, maar waarbij een oppervlakkige duiding gegeven wordt of een pil xtc dan wel amfetamine betreft.  Meer resultaat valt niet te verwachten van een sneltest.  Een alternatief zijn de mobiele labo's, bijzonder dure testmachines van drugs in het uitgaansmilieu, waarmee destijds in het kader van een specifiek project geëxperimenteerd werd in Oostenrijk en Zwitserland.    

Het moge duidelijk zijn dat de vele jonge mensen die op partys of evenementen eerder occasioneel drugs gebruiken geen baat hebben bij de eerste vorm van testing en niet geholpen worden door de sneltesten.  Zij blijven dus afhankelijk van hun dealer.   Wat betreft de mobiele labo's kunnen we ons als samenleving de vraag stellen of deze investering prioritair is.

Dit brengt ons bij het tweede punt : het is risicovol om de illusie te wekken dat er zoiets bestaat als een veilig druggebruik. Men mag niet vergeten dat het gebruik op zich (ook van een niet gecontamineerde drug) een aantal onmiddellijke risico's inhoudt. De drugincidenten van mensen die op spoed belanden leren ons dat de risico's vaak te maken hebben met een slechte trip, of met controle verlies door de beginnende roes, het innemen van hogere dosissen dan men van plan was (het werkt niet snel genoeg en men neemt nog wat extra), het mixen van verschillende drugs, … ook hiertegen helpen deze drugtesten helemaal niet.

Tot slot is er ook de ambivalentie van de boodschap: blijft een preventieactie met ontradingscampagne tav drugs wel overeind als je tegelijkertijd zegt dat sneltesten een veiliger druggebruik mogelijk maken?   Wordt de preventie ten aanzien van de niet gebruikende jongere hier niet opgeofferd voor het comfort van de regelmatige gebruiker? Is dit de goede keuze?

In Nederland is het systeem van sneltesten reeds afgevoerd omwille van onzorgvuldig en omdat het een vals gevoel van veiligheid geeft.  Het huidige systeem van drugtesting is er ingebed in een complete visie rond drugbeleid.  Ook in België is drugtesting vanuit epidemiologisch standpunt van wezenlijk belang.  Tegelijkertijd kunnen we niet om de vaststelling heen dat de drugpreventie nog in zijn kinderschoenen staat. Is het niet zinvol om het geld en hulpverleningsmiddelen in te zetten op die twee thema's die nog onvoldoende op de kaart staan, nl enerzijds de drugspreventie met aandacht voor risicogroepen (jongeren in het uitgaansmilieu, in het deeltijds onderwijs, binnen de bijzondere jeugdzorg), vroegdetectie en -interventie naar beginnende gebruikers en anderzijds de behandeling van kinderen met drugs- en andere psychische problemen, waar lange wachtlijsten voor bestaan.

Link naar artikel Tekenen van druggebruik?

27 januari 2014

Dr. Anne Van Duyse, psychiater en medisch directeur De Sleutel
Damien Versele, algemeen directeur De Sleutel

filmpjeimage

Inschrijven E-zine

Invalid Input

Gelieve akkoord te gaan met onze privacy overeenkomst.
Bekijk de privacy voorwaarden.

Agenda

September
  • 8
    10:00 Zee-zeildag 2019

    Meer info over de "varen voor het goede doel" editie 2019 mag u hier binnenkort verwachten.

    Lees meer

    Link naar website o.m. met reacties van deelnemers van vorige edities.

Oktober
  • 7
    00:00 Dagcentrum Mechelen viert 25 jarig bestaan met Filmavond

    Dagcentrum Mechelen viert op maandag 7 oktober zijn 25-jarig bestaan met een filmavond. De viering wordt georganiseerd i.s.m. met het Filmhuis. Samen zetten we een parel van Gus Van Sant in de kijker: ‘Don’t Worry He Won’t Get Far On Foot.’ Een film die een mooi beeld schetst van een man in herstel. Hij maakt er het beste van, ondanks zijn beperkingen. Vooraf is er een receptie en om 20u30 vangt de film aan. Meer nieuws volgt!

  • Volledige agenda