De Sleutel Logo

STEUN DE SLEUTEL

klik hier

 



STEUN DE SLEUTEL

klik hier

 



dinsdag 29 augustus 2017 08:16

Bij het afscheid van Veerle Raes: terugblik op het kwaliteitsbeleid bij De Sleutel

Kwaliteitsbevordering, registratie en wetenschappelijk onderzoek: het zijn de domeinen waarbinnen Veerle Raes haar stempel heeft gedrukt. Binnen De Sleutel zijn we onder haar impuls steeds op zoek blijven gaan naar methoden die ons toelaten om betere resultaten te bekomen in de behandeling van drugverslaafde personen. Wat zijn inspirerende goede praktijken. Welke meetinstrumenten hanteer je om evidence based te werken? Hoe tevreden zijn de cliënten? Hoe motiveer je cliënten zodat ze lang genoeg in behandeling blijven? Hoe slaag je erin om de cliënt als evenwaardige partner te beschouwen … Het kwaliteitsverhaal geschreven door Veerle Raes zal de verdere loop van onze organisatie mee blijven bepalen. Leidraad hiervoor is het recent afgewerkte kwaliteitshandboek dat Veerle op meesterlijke wijze redigeerde.

raesweb

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op het einde van haar 23-jarige loopbaan werd Veerle Raes als kwalteitscoördinator extra in de bloemetjes gezet. Als afsluiter overhandigde ze het nieuwe “kwaliteitshandboek”aan de directie.

Veerle Raes: “In de beginjaren had ik het geluk om samen met Eric Broekaert de wereld van de drugvrije Therapeutische Gemeenschappen (TG's) in Europa te leren kennen. Dit bracht mij in Thessalonike, Oslo, Athene, Modena... Dat was in het kader van het Europese Biomed-project, waar ook de grondvesten werden gelegd voor het gebruiken van instrumenten om verslavingsproblematiek beter te diagnosticeren en zo de behandeling ervan te verbeteren. Het veralgemeend gebruik van de EuropASI in De Sleutel is hiervan het gevolg. De invoering van de EuropASI was een succesverhaal voor De Sleutel dat me op zijn beurt naar andere Europese oorden bracht: Stockholm en Venetië. Ik kreeg hiermee de smaak van het reizen te pakken. Ook al was het ter plekke doorgaans hard werken en lange dagen kloppen, de internationale uitwisselingen  betekenden voor mij altijd weer een rustpunt in de dagelijkse sleur van een huishouden combineren met een full-time job. Maar de echte hoogtepunten kwamen pas later, na het PRIMO-onderzoek (WIV) en na het sociale determinanten-onderzoek (UG), toen ik verschillende keren werd uitgenodigd om een bijdrage te leveren op de EMCDDA-experten-bijeenkomsten in Lissabon. Daar werden de grondvesten gelegd voor de huidige (Belgische) TDI."

"In diezelfde jaren raakte ik ook erg gebeten door alles wat samenhangt met het beleid van een organisatie als De Sleutel. Ik had daar in 1990 immers een aparte master (zie kaderstuk) voor gehaald en ik wilde die kennis en inzichten graag met directie en afdelingshoofden delen. Die gebetenheid kreeg een eerste keer vorm met de invoering van het EFQM-model in De Sleutel en de uitvoering van een zelfevaluatie over alle organisatiegebieden. Groot was de verbazing toen bleek dat we voor vrijwel alle organisatiegebieden ergens tussen fase 1 en 2 bleven hangen, wat behoorlijk laag is.  Binnen de toenmalige stuurgroep Kwaliteitszorg werden doelen, prioriteiten en acties geformuleerd en in actiefiches gegoten voor het beleidsplan 2001-2005. Ik kijk met plezier terug naar de tijd waarin we de rondgang maakten in de afdelingen en we de realisaties van cliënten in modules aan de hand van transparante aanbodbeschrijvingen  konden toetsen. Wat de cliëntzorgprocessen en/of de technologie en het bijhorende kennismanagement betreft, staan we vandaag vele stappen verder en blijkt heel wat gerealiseerd. Echter op het vlak van leiderschap, financiën en personeel zie ik - jawel, zoveel jaar later- veel dezelfde doelstellingen, prioriteiten en acties terug opduiken ..."

"Door het ná 2005 langzaam wegdeemsteren van een beleidsmatige aandacht voor EFQM in precies die laatstgenoemde beleidsdomeinen waar ik geen vat op had of kreeg, had ik een nieuwe uitdaging nodig. Terwijl anderen steeds vaker aasden op de cliëntgegevens van De Sleutel, broedde bij mij de idee om zelf vanuit De Sleutel met die gegevens zinvol werk te gaan doen. De waargenomen toename  van het aantal cliëntcontacten in de ambulante centra sedert de standaard invoering van de EuropASI en het feedbackgesprek, bleef me intrigeren. Ik veronderstelde dat als dit te maken heeft met het gebruiken van een standaard tool om het gesprek te voeren, dan is het wellicht een goed idee om ook andere invalshoeken van behandeling met een instrument te stofferen en er feedback op te geven. Deze hypothese kreeg vorm en werd bevestigd in een doctoraat. Ik kijk met plezier terug naar de samenwerking met Jan De Maeseneer, Eric Broekaert en Cor De Jong en ik houd alleen maar goede herinneringen over aan de intensieve contacten die ik toén had met de cliëntwerkers in de ambulante afdelingen. Ik kan alleen maar hopen dat iets van die handelingspraktijk is blijven hangen. Want een veralgemeende invoer van feedback, zoals voor de EuropASI, is er niet meer gekomen. Een op dezelfde principes gebaseerde nieuwe wind van gedeelde besluitvorming waait echter nu wel in De Sleutel . Gedeelde besluitvorming gaat over welke doelen cliënten en hulpverleners prioritair trachten te bereiken tijdens een behandelepisode en hoe ze hierover via een gesprek tot een consensus komen. Ook dat is een vorm van elkaar feedback geven”.

Van basisopleiding is Veerle Raes sociaal agoge (1978). In 1990 haalt ze met grote onderscheiding de licentie in de biomedische wetenschappen richting gezondheidswetenschappen. Na een wetenschappelijke loopbaan van 17 jaar aan de UGent en aan de VU Brussel en een korte tussenstap in de VAD start Veerle haar loopbaan in De Sleutel op 01 januari 1995. Ze werkt als kwaliteitscoördinator en beleidsmedewerker kwaliteit. In deze hoedanigheid is ze verantwoordelijk voor het wetenschappelijk onderbouwen en documenteren van de cliëntzorg en het vergroten van de transparantie en de objectiveerbaarheid van het handelen ten aanzien van de cliënt. Daarenboven, op 26 januari 2012, promoveert Veerle tot doctor in de Medische Wetenschappen op het proefschrift “Assess and give feedback”. Veerle toont hierin aan dat de therapietrouw van cliënten in de verslavingszorg verhoogt dankzij het gebruik van gestandaardiseerde instrumenten en het geven van feedback aan de cliënt.

De wetenschappelijke attitude is haar handelsmerk. Diepgang en precisie kleuren alles wat ze doet. Zij brengt deze wetenschappelijke insteek ook over op anderen om haar heen en is zo de verpersoonlijking van het kwaliteitsbeleid. Haar motto’s zijn : ‘blijf vragen stellen bij alles wat je doet’ en ‘zeg wat je doet, doe wat je zegt en toon aan dat je doet wat je zegt’. Als je de kwaliteit van je werk niet kan aantonen, objectiveren, heeft dat weinig te betekenen in een tijdsgeest waarin patiënt en overheid (terecht) vragen om verantwoording’. Veerle is zonder meer de architecte van het kwaliteitsbeleid van De Sleutel. Dankzij haar heeft De Sleutel professioneel en systematisch leren omspringen met patiëntgegevens, lang vóórdat informatieveiligheid een issue werd. Aan het standaardiseren van belangrijke cliëntmodules (onthaal, indicatiestelling …) leverde ze een belangrijke bijdrage. Bewaken van (liefst op evidentie gebaseerde) standaarden in het behandelaanbod en bij de gegevensverzameling is zonder meer belangrijk. Haar opmerkelijke interesse in management van de gezondheidszorg heeft ze in vele gesprekken met directieleden, ook steeds binnengebracht in De Sleutel, als een soort ‘opjutter’ naar goed leiderschap. Zo werd ze deelgenoot in een constant zoeken tussen centraliseren en decentraliseren van de werking over de 8 verschillende locaties. Deze zoektocht naar één centrale missie gaat nog steeds verder.

 

Damien Versele (augustus 2017)

filmpjeimage

Inschrijven E-zine

Invalid Input

Gelieve akkoord te gaan met onze privacy overeenkomst.
Bekijk de privacy voorwaarden.

Agenda

Oktober
  • 7
    19:30 Dagcentrum Mechelen viert 25 jarig bestaan met Filmavond

    Dagcentrum Mechelen viert op maandag 7 oktober zijn 25-jarig bestaan met een filmavond. De viering wordt georganiseerd i.s.m. met het Filmhuis. Samen zetten we een parel van Gus Van Sant in de kijker: ‘Don’t Worry He Won’t Get Far On Foot.’ Een film die een mooi beeld schetst van een man in herstel. Hij maakt er het beste van, ondanks zijn beperkingen. Vooraf is er een receptie en om 20u30 vangt de film aan. Klik hier voor meer info 

  • Volledige agenda