De Sleutel Logo

STEUN DE SLEUTEL

klik hier

 



STEUN DE SLEUTEL

klik hier

 



Timmy heeft opnieuw toekomstplannen

Timmy is 17 jaar en staat op het punt het gevolgde programma van de drugvrije gemeenschap voor minderjarigen in Eeklo positief af te ronden. Dankzij zijn verblijf van de voorbije maanden in het Residentieel Kortdurend Jongerenprogramma (RKJ) van De Sleutel heeft Timmy opnieuw toekomstplannen. We laten Timmy (*) hierna zijn verhaal doen.

Ik ben begonnen met onschuldig experimenteren. Een joint samen met enkele vrienden tijdens een vakantiekamp. Ik zal toen 12 jaar oud geweest zijn. Dat evolueerde naar vast weekendgebruik. Het duurde niet lang of we deelden ook op woensdagnamiddag een joint. Maar al snel vermeerderde dat gebruik. Enkele maanden later had ik 's avonds na school reeds een joint voor mezelf nodig om me goed te voelen. Toen ik bijna veertien was, ben ik in het uitgaansleven beland. Ik begon pinten te drinken en te experimenteren met speed, uit te gaan op XTC. Gewoon een paar nachtjes fors na elkaar door doen. Iets later ben ik ook een serieuze relatie aangegaan. Tijdens de maanden dat we samenwoonden heb ik echt zwaar gebruikt. Voor ik het besefte zaten mijn vriendin en ik in de greep van enkele zware drugdealers. Mijn vriendin bestal me ook hele dagen; ze stal mijn medicatie, cannabis en speed. Ze hebben mij aangezet om mijn eerste 'shoteuse te zetten'. Nadien snoof ik nog zelden; het was altijd gebruik via shots zetten. Om het niet herkenbaar te maken voor mijn vader zette ik mijn shots in mijn billen en mijn kuiten, om het zoveel mogelijk te verbergen. Ik loste mijn speed niet meer op in water maar in Valtran (verdovend middel met klein gehalte morfine). Ik heb toen eigenlijk ook mijn vriendin op het slechte pad gebracht. In die periode heb ik mijn vader voor duizenden euro's bestolen. Soms gingen we echt serieus over de schreef om geld te vinden om onze verslaving te financieren. Ik gebruikte alles wat ik mijn handen kon krijgen, ook heroïne. Om den duur had ik 4 gram speed per dag nodig. Ik ben in die periode eerst thuis buiten gevlogen en iets later ook door mijn vriendin haar ouders aan de deur gezet. Uiteindelijk heb ik veel geluk gehad dat justitie nooit zware feiten tegen mij heeft kunnen bewijzen. Mijn toenmalige vriendin belandde bijna in de prostitutie. Ik kon nadien gelukkig wel weer thuis terecht.

Tussen mijn 14de en mijn 17de zat ik in een hele reeks instellingen. Onder druk van mijn vader deed ik diverse pogingen om van de drugs af te raken. Ik ging ook soms mee op mijn vaders ronde, gewoon om een nuttige bezigheid te hebben. Maar ik bleef gebruiken. Zo belandde ik vrijwillig in de psychiatrie, in de drughulpverlening,' Maar ik was niet gemotiveerd. Toen ik niet aan mijn gerief geraakte, wist ik wel een dokter te vinden die mij pillen voorschreef.

Tijdens de zomer dat mijn oudere broer opnieuw thuis kwam wonen, dacht ik dat ik mijn zware gebruik beter onder controle had. Maar eigenlijk klopte dat niet. Mijn vader vond op mijn kamer een en ander. Ik had toen met hem een serieuze aanvaring. Op 1 september stond hier toen plots de Federale Politie voor de deur om me op te pakken en naar de jeugdrechtbank te brengen; daarvoor had ik huiszoeking gehad. De jeugdrechter stelde onmiddellijk voor om me naar een penitentiaire instelling te brengen. Ik zei dat alles wat ze vonden voor eigen gebruik was. Ze konden niet bewijzen dat ik dealde. Eigenlijk wisten ze niet wat met mij aan te vangen.

Uiteindelijk ben ik door de jeugdrechter wegens mijn zeer problematisch druggebruik naar een penitentiair centrum voor minderjarigen gestuurd. In die instelling zat ik tussen andere jongeren met een al dan niet ernstig crimineel verleden. Daar kreeg ik toen het bezoek van iemand van het RKJ. Ze wisten immers dat ik daar niet op mijn plaats zat. Ik wou eerst niets horen over afkicken en zag een langdurig programma in Eeklo niet zitten. Die penitentiaire instelling was ook niet wat het scheen.
Je kon er namelijk makkelijk verder blijven gebruiken. Ik modderde maar wat aan. Uiteindelijk heb ik van de jeugdrechter de boodschap gekregen dat ik de keuze had. In die instelling blijven of iets aan mijn gebruik doen en het programma in het RKJ volgen.

Nu ben ik blij dat ik voor die keuze ben gesteld. Het RKJ biedt je een duidelijke structuur en echt veiligheid. In die instelling was dat niet het geval. Achteraf bekeken begrijp ik niet waarom de jeugdrechter me niet meteen naar het RKJ heeft gestuurd. Het volgen van het programma daar heeft een andere persoon van mij gemaakt. Het gebeurde weliswaar met veel vallen en opstaan. Tijdens de eerste maand hebben de begeleiders echt op mij moeten inpraten. Het RKJ is namelijk een open instelling en tijdens het weekend zou ik anders zeker weggelopen zijn. Ook op mijn eerste dagbezoek toen ik naar de 2de fase mocht overgaan - net op kerstavond - liep het faliekant af. Ik mocht naar buiten, zag al die plaatsen waar ik nog gebruikt had en al die herinneringen waren te sterk. Ik ben hervallen en moest opgenomen worden. Gelukkig kreeg ik in die periode veel steun van thuis. Mijn broers gingen mee uit en hielden een oogje in het zeil. Urenlang heb ik gebabbeld met mijn pa en met mijn broers. Stilaan kweekte ik karakter. Nu weet het team dat ze mij kunnen vertrouwen. Ik werkte aan mijn zelfbeheersing en ik ken mezelf nu veel beter. Ik ben sterk genoeg geworden om aan de verleiding te weerstaan.

Ik ben ook veel rustiger geworden. Vroeger moest ik meteen mijn zin hebben. Indien dat niet lukte, ging ik heel snel op de vuist. Dankzij de therapie in de ontmoetingsgroepen leerde ik mijn agressie onder controle krijgen. Nu weet ik hoe ik problemen kan uitpraten.
Het programma maakt ons ook sterker om aan verleidingen te weerstaan. Als we tijdens de weekends naar huis gaan, weten we hoe we de confrontatie met gebruik kunnen vermijden. Gewoon een blokje omrijden om bepaalde plaatsen niet te zien of te weerstaan aan verleidingen, kan genoeg zijn. Leren klippen omzeilen noemen we dat hier.

De vele momenten waarop moet gekuist worden tijdens het programma lijken in het begin bijna absurd. Toch is dit achteraf bekeken positief en misschien zelfs noodzakelijk. Vroeger was het op mijn kamer thuis een echte bende. Als ik nu tijdens het weekend naar huis ga, hou ik alles proper. Dat zit er nu echt in. Ik leerde opnieuw om respect te hebben voor zaken.
Ik heb nu ook een cleane vriendin, die een hogere opleiding volgt. Hervallen zou het einde van onze relatie betekenen.Vroeger zou ik niet eens naar haar hebben omgekeken. Nu maken we samen plannen voor de toekomst. Zo zoeken we een vakantiejob voor deze zomer.
Ik heb heel veel steun aan haar om clean te blijven en wat te maken van mijn leven. Het is dankzij haar dat ik nu cleane vrienden heb leren kennen, vroeger had ik die niet. Cleane vrienden zijn niet zo saai als ik vroeger dacht.
Ik heb nu spijt dat ik mijn school destijds verwaarloosd heb. Ik zat in het Beroepsonderwijs en ben al gauw overgestapt naar het deeltijds. Als gevolg van mijn gebruik kon ik het op de schoolbanken niet uithouden. Tot driemaal toe moest ik het jaar overdoen. Ik spijbelde bijna constant. Op het einde ging ik amper één halve dag per maand naar de lessen. Mijn tewerkstelling heb ik nooit opgenomen. Nu ik over mijn toekomst nadenk, zie ik in dat ik de draad opnieuw moet opnemen. Ik zou graag in het leger gaan. Vooraleer ik kan binnengaan als paracommando, zal ik echter eerst nog minstens één jaar deeltijds moeten volgen. De discipline in het leger zal goed zijn voor mij.

Waarom ik begonnen ben met gebruiken? Gewoon samen met vrienden om het eens te proberen. Niet omwille van problemen of zo. Maar waar ik vandaan kom, heerst in bepaalde milieus wel een serieuze drugcultuur. Ik wist toen zelfs niet dat mijn oudere broer zelf ook af en toe een joint rookte. Het is wel zo dat we thuis veel vrijheid hadden. Mijn vader was soms een halve week weg van huis voor zijn werk. En mijn moeder was psychisch niet sterk genoeg om weerstand te bieden.

Een goede raad? Begin er niet aan. Voor je het weet eindigt gebruik in een drama. Men denkt alles onder controle te hebben. Maar niets is minder waar.

(*) Om redenen van privacy gebruiken we fictieve namen

filmpjeimage

Inschrijven E-zine

Invalid Input

Gelieve akkoord te gaan met onze privacy overeenkomst.
Bekijk de privacy voorwaarden.