Wetenschappers gebruiken soms het woord ‘afhankelijk’ in plaats van het woord ‘verslaafd’ zijn aan drugs. Hoe merk je dat je afhankelijk geworden bent van drugs? Hieronder staan een aantal kenmerken. Als 3 (of meer) van de 7 kenmerken op jou van toepassing zijn, dan kan het zijn dat je afhankelijk geworden bent van drugs.

• Wanneer ik niet of minder gebruik, voel ik me lichamelijk ziek. Dat zijn ontwenningsverschijnselen.
• Wanneer ik gebruik, dan neem ik meer drugs en gedurende langere tijd dan dat ik me voorgenomen had.
• Ik wil minder gebruiken, maar mijn pogingen lukken niet zo goed.
• Ik steek te veel van mijn tijd in activiteiten om drugs te verkrijgen.
• Door drugs te gebruiken verwaarloos ik mijn sociale contacten, school, werk, vrije tijd.
• Ik voel dat de effecten van een dosis drugs minder worden, ik moet meer gebruiken om eenzelfde effect te voelen (tolerantie)
• Ik gebruik verder drugs ondanks de nadelige gevolgen op lichamelijk en geestelijk gebied die ik ondervind.

Je bent verslaafd als je niet meer de baas bent over je gebruik. Je kunt geestelijk en/of lichamelijk afhankelijk raken. Van geestelijke afhankelijkheid is sprake als je steeds sterker naar het middel gaat verlangen en je je niet meer prettig kunt voelen zonder het middel.

Op deze vraag kan enkel genuanceerd geantwoord worden. Het risico hangt immers samen met een veelheid van aspecten. Het ‘gevaar’ is niet enkel afhankelijk van het soort product waarmee men experimenteert. Het risico hangt ook samen met het milieu waarin iemand opgroeit en de persoonlijkheid van de gebruiker.   

1. Niet alle experimenten monden meteen uit in verslaving

2.  Of druggebruik een probleem wordt hangt af van verschillende factoren

3. Experimenteel, recreatief, of ...?

Om verslaving goed te begrijpen is het belangrijk om diverse perspectieven in rekening te brengen:

- verslaving bekeken vanuit het bio-psycho-sociale model

- het neurobiologisch fundament in verslaving

- het chronisch karakter van de aandoening 

- verslaving bekeken vanuit het ontwikkelingspsychologisch perspectief

lees meer

Zeker, je kunt verslaafd worden aan cannabis, ook als is het verslavend potentieel in vergelijking met andere middelen minder alarmerend hoog.

Onderzoek leert dat er een samenhang is tussen het ooit-gebruik van één middel en het ooit-gebruik van een ander middel (De Sleutel, 2010). Deze onderzoeksresultaten bevestigen de ‘Gateway’ theorie: één drug opent de deur voor een andere.

Vijftien jaar geleden werden ouders van experimenterende jongeren gerustgesteld met het ontkrachten van de stepping-stone-theorie. Het is inderdaad niet zo dat het eenmalig gebruik van een middel een keten van telkens zwaarder gebruik in werking zet. Maar het ontkennen van de stepping-stone-theorie heeft in de hoofden vaak een ander misverstand doen groeien: experimenteren kan geen kwaad. Waar zitten de misverstanden, wat moeten we nu geloven?

'Craving' als basisconcept van verslaving (hunkering, verlangen, begeerte).

We stellen vast dat een verslaving onlosmakelijk verbonden is met “craving” . Heel veel herval heeft te maken met dit fenomeen. In die zin kunnen we zelfs stellen dat verslaving als gevolg van “craving” als een chronisch probleem kan beschouwd worden.  Ontwenningsverschijnselen voor wie van die verslaving af tracht te geraken,  zijn daarentegen slechts een tijdelijk fenomeen.

Verslaving is een voortdurende, dwangmatige drang om een psycho-actief middel te gebruiken, met de onmogelijkheid om deze drang onder controle te houden, ondanks de (toekomstige) negatieve gevolgen die het gebruik van deze middelen met zich meebrengt.